Van 30 mei tot 15 juni, Het begin.

Onze eerste schreden door Afrika. Hier in zuid Afrika is het nog luxer dan bij ons, zolang je maar geld hebt. Het verschil tussen arm en rijk is enorm. Maar goed, eerst het landschap. We zijn vanaf Kaapstad langs de kust richting het oosten gereden. Na ongeveer 400 km omhoog richting de Baviaanskloof, een prachtige omgeving waar we op de mooiste plekjes hebben geslapen. We slapen op campings wat we iei niet in ons oofd hadden. Elke ochtend warm kunnen douchen en zelfs in bad. En wij maar denken de rimboe in te gaan…..Mar goed dat moet ook nog gaan komen. Door baviaanskloof was een echte 4*4 route. Er zijn hier veel onverharde wegen die we binnendoor kunnen nemen waardoor we de prachtige landschappen zien. Met de Croatie ervaring is ook niets eng tot nu toe. Behalve als ik ga rijden……..midden op een berg omhoog stoppen omdat je niet verder durft is niet echt handig met 3200 kilo onder je kont. Dus Hiske jij moet het toch echt doen in Croatie :-).

Na de baviaanskloof zijn we doorgereden naar Addo elephants rest park, hier onze eerste leeuwin met drie jonkies gezien, dat was adembenemend. We rijden van park naar park en nu is het de bedoeling om richting Lesotho te gaan…maar we doen langzaamaan….en daar moeten we elkaar steeds aan herinneren….De nachten zijn koud, rond de min 5 graden. S ochtends worden we wakker met ijs op de tent. We hebben een aantal keer geprobeerd te stoken maar moeten het goede hout nog vinden. Braaihout rookt en is om op te eten. Meer kool dan vuur en er komt geen warmte vanaf. We beginnen de samenleving hier ook beter inzicht in te krijgen. Het is triest,  de nasleep van de apartheid wat maakt dat je voelt dat mensen zich echt minder voelen dan jou. Gister spraken we met blanke mensen die ook op de camping stonden. De jongen was rond de 20 en kan geen baan krijgen want zwart gaat voor. Wanneer hij wel een baan heeft wordt hij behandeld als de zwarte mensen vroeger, terwijl hij van d nieuwe generatie is, Het is bijzonder om al die verhalen te horen. Zelfs een basisveiligheid voelen ze niet. Altijd argwanend naar mensen toe totdat je ze echt kent. Das in Nederland wel anders. Dan merk je pas hoe gelukkig je jezelf mag prijzen! Maar voor ons zijn de mensen erg vriendelijk, zwart of wit. Ze zijn geïnteresseerd en willen je overal bij helpen. Dus we voelen ons veilig en prima. Nu de auto nog goed ingedeeld krijgen…we worden een beetje gek van al het heen en weer geschuif met spullen, we hebben natuurlijk teveel  :) tot later lieve vrienden!

5 reacties op “Van 30 mei tot 15 juni, Het begin.

  1. Hallo Joska en Nico,
    Kan me voorstellen dat jullie af en toe moeten uitrusten van de indrukken, maar volgens mij genieten jullie intens.
    Prachtig geschreven en weer geweldig mooie foto’s.
    Wat een belevenissen!
    Lieve groet, Hieke

  2. Hallo,
    Wat geweldig om zo jullie reis te kunnen volgen!
    En wat een prachtige foto’s .
    Ik blijf jullie volgen.
    Veel succes verder!
    Groet, Hieke

  3. Dag verre reizigers!!! Via Theresia gelukkig je mailtje gekregen Joska, ik had je linkje natuurlijk weer compleet kwijt gefiled! Ik ga jullie nu volgen, klinkt allemaal super wat je schrijft. Wij dobberen hier inmiddels stabieler in de grote B… :) wat fijn is. Heel veel succes met jullie reis en blijf schrijven! Heerlijk ook die foto’s.

    Big Hug…..
    Helga

  4. Hee Joska en Nico,

    Leuk om jullie verhaal te lezen! En ook de foto’s. Krijg ik ook een beetje een indruk hoe jullie daar rond rijden en wat jullie zien. Goede reis verder!

    Gr Marjanne

  5. Ha broertje en schoonzus,
    Het avontuur is nog maar net begonnen en nu al zoveel indrukken opgedaan en zoveel gezien. Mooi man!
    Wij zijn net terug van een dikke week Engeland. Ook daar hebben we wilde dieren gezien….wilde pony’s in Dartmoor National Park :-))
    Liefs, Siska (en de groeten van André, Jeffrey en Brent)

Reacties zijn gesloten.