Start Namibië, tot 21 juli.

Het vorige reisverhaal alleen foto’s geplaatst van de sossus valei, een natuurwonder. Het ligt in de oudste woestijn ter wereld, de Namib in Namibië. De foto’s spreken voor zich.

De laatste dagen in zuid Afrika waren lekker warm. We zijn door een diamantmijnontginningsgebied gereden, ook bijzonder om te zien hoe dat gaat. Op de punt van west waar zuid Afrika Namibië ontmoet stroomt de rivier de orange, das de grens. We zijn met een pontje de grens overgegaan nadat we weer bekenden op de camping onmoet hadden en een gezellige avond mee hebben gezeten. De grensovergang verliep prima. De zuid afrikaanse douane beambte wilde alleen de auto zien. Eenmaal met de pont over een prachtig ruig en kaal woestijnrotsenlandschap met de rivier aan onze rechterhand die een groene strook door het landschap maakt. Na ongeveer 10 km pas de grenspost, waar alles gladjes verliep. Je betaalt alleen een soort wegenbelasting, een visum is voor Nederlanders niet nodig.

We hebben besloten niet naar de Kalahari te gaan. In Etosha NP zullen we volgens de kenners ook alle dieren zien en anders is het zo een heen en weer gereis naar west en oost en weer terug. De afstanden zijn enorm. Maar het landschap wijzigt hier zo snel dus tot nu toe is het niet saai

Hierna is het een grote ervaring van prachtige natuur, we zijn een rivierbedding doorgereden die droogstond. Luxe resorts om hete bronnen uit de grond heen in ais ais.  We hebben onze eerste schreden gezet in het wildkamperen wat heerlijk is. Een bijzondere ervaring was aan een boer vragen of we op zijn land mochten staan. Palmbomen en een hete bron. Ooit opgebouwd maar weer verwaarloost. We voelen ons hier erg veilig. Iedereen is vriendelijk. Je ziet de meest bijzondere dingen. Grote kastelen of hotels gebouwd in een landschap waar niets is.

Een dag kwamen we bij een 4 x 4 route uit. Deze was door een boer op zijn land gecreëerd. Er mocht maar één groep per keer in maar we hadden geluk, er was niemand. Twee verschillende campings tot onze eigen beschikking en een prachtige route gereden. Het enige smetje was een dolle stier waar we voor zijn gevlucht…..

Nu we in Namibie zijn zie je ook de wilde dieren gewoon in de natuur lopen, dat is niet in de parken. Erg veel oryxen en zebra’s.

Elke dag begin je met het einde van de vorige, die zo prachtig was. Elke keer denk je, mooier kan het niet worden, maar toch, altijd weer anders maar ook altijd weer zo mooi. De gedachte, hoe kan de wereld zo mooi zijn en hoe kan de mens er zo een puinhoop van maken komt steeds vaker in mij op. Blij in Nederland opgegroeid te zijn, veilig, zonder angst, en geen verschil zien tussen verschillende bevolkingsgroepen. Das echt wel rijkdom. Het bijzondere van zuid Afrika was dat men bang is voor elkaar. Wij hebben geen enkel moment ons onveilig gevoeld. Maar we zoeken de grote steden dan ook niet op.

IN de sossusvalei was het belangrijk om voor de zonsopkomst duin 45 op te lopen. Het hek ging om 5.45 open van het park. Hilarisch was dat mensen er al om 04.15 voor stonden….kennelijk vergist in de tijd…Mijn angst voor hoogtes kwam ik op die duin tegen. Tja, je bent ook maar een mens. Maar goed , i het donker de duin op en toen ik halverwege was en het licht werd ben ik snel weer terug gelopen. Exposure schijnt te helpen…….dus maar vaker proberen.

Door een prachtig gebergte waar we eerst een pas omhoog hebben gereden en hierna natuurlijk weer een pas naar beneden….zijn we nu in Walvisbaai aangekomen. We zijn vandaag door de duinen gereden….de lagen waren te doen, de hogen zijn te hoog. Langs de kust werd gevaarlijk wegens de opkomende zee, dus we zijn weer teruggegaan. Maar wat kan deze auto veel zeg. Je huis op wielen die je door rivieren rijdt, over rotsen, door de zandduinen. O, en een grondanker werkt prima in het woestijn. toch nog eenmaal vastgezeten! De eerste keer :-).

De foto’s voeg ik in het volgende bericht……tot later..

 

 

2 reacties op “Start Namibië, tot 21 juli.

  1. Wat een prachtig verhaal. Volgens mij zijn jullie nu pas echt aan het doen waarvoor je kwam. Je eigen echte vrijheid beleven! Ik hoop dat we nog kunnen aansluiten. Dat wil ik ook wel eens meemaken!

    Groeten uit de rimboe in Fryslan

Reacties zijn gesloten.