Van 25 tot 30 juli, de rivierbeddingen

Na Swakopmund bedachten Nico en ik dat het leuk zou zijn om een tijdje met Harley en Emmilie op te trekken. Het klikte goed. Alsof het leven uit toevalligheden bestaat kwamen zij net terug op de camping toen wij zouden vertrekken. Toen besloten we met zijn vieren een tijdje op te trekken. ZOals gezegd eerst de zeeleeuwenkolonie en daarna het binnenland in. Dwars door een krater gereden en onze eerste nacht in de natuur. De schokbreker van Harley brak af dus de volgende dag zij we naar de dichtstbijzijnde grote plaats gereden. Bij de benzinestation kwam een jongen op ons af die zei dat hij het wel had liggen en bij ons zou brengen. Dus wij wachten…45 minuten werd drie uren en zo door en zo door……Nico en ik hoorden van een lasser in het dorp dus wij daarheen zodat we een bevestigingspunt op de schokdemper konden lassen, kon hij die iig voor reserve gebruiken. Na een tijdje kwam de jongen weer om te zeggen dat het nog een half uurtje zou duren. Rond vier uur in de brandende zon waren we er wel klaar mee en zijn naar een camping gegaan. Harley en Emmilie gingen rugby zien, das net zo belangrijk in nieuw zeeland als voetbal bij ons. Toen kwamen ze met drie man sterk op de camping. De auto die de schokbreker zou brengen stond zonder benzine dus ze moesten ff 200 dollar ( namibisch) van ons hebben en dan zouden ze hem komen brengen………………Ze dachten echt dat wij zo dom waren. Kennelijk zijn er mensen die dat dus echt doen. Het is apart om te zien hoe sommige Namibiërs blijven doorgaan met spullen aan je willen verkopen of geld van je af willen troggelen. Op een bepaald moment wordt je gewoon boos. En dan nog blijven ze komen. Uiteindelijk zie je ze dan vertrekken in een luxe nieuwe wagen, dus geld tekort zullen ze niet hebben. Ook zeggen ze honger te hebben, en dan zie je dat ze 100 meter verder een vuurtje hebben waar ze uitgebreid op aan het koken zijn. Kennelijk blijven toeristen geven zodat zij dit blijven doen. Een makkelijke manier van rondkomen. Dit komt alleen voor on de gebieden waar toeristen komen. Tj, wie zou het niet doen als het zo makkelijk ging. De Namibiër zelf is erg vriendelijk en willen je overal mee helpen en de weg wijzen. Maar goed, de oude schokbreker er dus onder en gaan…….

We besloten de woestijn olifanten te willen zien, maar na 4 dagen zoeken werd duidelijk dat zij ons niet wilden zien….helaas. Ze hebben langere en grotere poten zodat ze makkelijk door de woestijn kunnen lopen en ze hebben zich aangepast aan deze omgeving. Maar we kennen het dus alleen van een plaatje. Misschien later ooit. We zijn prachtige rivierbeddingen door gereden waarbij het landschap continue veranderde. Het was prettig om het samen te doen zodat als je al vast komt de ander je kon helpen. Dit bleek achteraf niet nodig. Op één moment kwamen we een hek tegen voor vee wat de hele rivierbedding doorkruiste. We zagen huisjes aan de rechterkant op de bergwand met rook dus er moest iemand zijn. Er waren ook kippen en twee schattige kleine puppies. Een oude vrouw kwam tevoorschijn toen we er naartoe liepen zodat we konden vragen of we door het hek mochten. Ze kwam op blote voeten van de bergwand af om het hek voor ons open te doen. Het bleek een boerenfamilie te zijn die daar leefde met 7 mensen. Bijzonder is dat ze Engels kunnen. Ze was erg vriendelijke en toen we haar een banaan gaven at ze die gelijk op.

Wanneer je zo over de zandpaden rijdt komt echt alles onder het zand. Zelfs in de kasten en de tassen in de auto. We zijn nu in Outjo, een grote plaats en staan op een camping. Er moeten een aantal dingen aan de auto van Harley en Emmilie gebeuren, die staat bij de garage. Daarnaast alles weer even wassen en het eten aanvullen met wat verse groente en fruit. Hierna gaan we naar Etosha , een prachtig natuurpark waar alle dieren in grote getale zijn. We hopen op een mannetjesleeuw :-).

Tot later lieve vrienden. De foto’s volgen weer apart

1 reactie op “Van 25 tot 30 juli, de rivierbeddingen

  1. Wat hebben jullie een geweldige tijd! Nog nog zo’n tijd te gaan. Mijn 2 manden zitten er al weer op in het Noorden. Was een goede en mooie tijd.
    Groet van Terschelling.

Reacties zijn gesloten.