Zambia deel 1, 8 tot 20 september.

Een nieuw land met nieuwe gebruiken. In Namibië de laatste boodschappen gedaan waarna we bij Katima Mulilo de grens over zijn gegaan. Over Kasane hadden we de wildste verhalen gehoord, druk, lange wachttijd etc dus dit leek ons beter. Het was direct anders. Tijdens de lunch,  ff een broodje achter uit de auto, waren er kinderen die contact zochten maar ook snel weer wegrenden. Bij navraag blijkt dat ze witte mensen eng vinden…we zien er uit voor hun als geesten en ze hebben geen of bijna geen blanken gezien. AL snel een bordje camping langs de weg en deze bleek bij een rapid aan de rivier te liggen, prachtig. We weten nog niet wat de normale prijzen hier zijn en dus t is ff wennen en ervaren. De mensen zijn erg vriendelijk. AL snel kwamen er wat Zambianen die alleen een biertje kwamen drinken omdat t zondag was en direct werden we uitgenodigd. Als snackje bij het bier werd er vlees met botjes er aan gegrild en daar werd een lading zout overheen gedaan. Er stond en zelfgemaakte marimba waarbij ze kalebassen gebruikte van groot naar klein. De volgende ochtend legde ze uit hoe ze visten en lieten ze hun familie aan ons zien, waarbij de kinderen weer een beetje bang waren.

Zambia bestaat uit twee grote delen, links en rechts. Het linkerdeel hebben we als eerste bezocht. We zijn een tijd lang langs een rivier gereden en met et pontje over. Naast ons een pick up truckje met geiten en een varkentje in de laadbak.  De bevolking vond het maar bijzonder…”die witten”.

Onderweg kwamen we geregeld gestrande auto s tegen. De mensen maken zich daar helemaal niet zo druk over. Een dacht dat er gewoon een beetje water in de radiator en dit spoot er even hard weer uit. Die man lachen….en vragen aan Nico wat hij dacht wat het probleem was…..Nico uitleggen dat het motorblok aan gort was…en dat hij een nieuwe motor moest kopen. Dat viel ff tegen. Zo nu en dan nemen we lifters mee. De mensen lijken hier tegen ons op e zien en denken dat we alles op kunnen lossen en weten. terwijl ze zelf veel meer lijken te weten over de natuur e dergelijke. Daar lijken ze zich niet altijd bewust van. We hebben watervallen bezocht en zijn daar Kafu NP gereden. Eenmaal eten bij een afhaal restaurant gehaald, kip met patat. Nico kreeg hierna wat buikklachten. We hebben even rust genomen bij een mooi plekje aan de rivier, waar s nacht de olifant en leeuw op bezoek komen. De olifant schudt met zijn slurf aan de bomen waarna vruchten op de grond vallen. En deze eet hij dan op. We vinden het al normaal als de olifant op 15 meter bij ons vandaan staat zonder dat we in de auto zitten. Gek is dat hoe snel je je aanpast aan nieuwe omstandigheden.

Wat wel extreem is zijn de grote verschillen tussen arm en rijk. We zijn drie dagen bij de victoria watervallen geweest, waar de toeristen jaarsalarissen ( van een Zambiaan dan) uitgeven. De Zambiaan verdient een Amerikaanse dollar per dag. Wanneer je over de markt hier loopt kost het fruit en groente bijna niets. Maar zodra je bij een toeristische attractie komt ( d wildparken dan met name) betaal je Europese prijzen of zelfs meer. Wanneer je voor drie weken naar Afrika gaat is dat te doen maar een jaar…..Dus we maken keuzes.  Maar veel spectaculaire dingen te doen bij de vic falls, raften, bungee jumpen,  vliegen etc…..We waren naar beneden gelopen waar het raften start. Best een pittig paadje. Zambianen kwamen ons vier keer voorbij, met boten en kano s op hun nek, soms zelfs op blote voeten….dat is hun werk. Volgens mij zijn dat de echte stoere mannen…….Maar het raften zelf zag er ook imposant uit. 23 rapids over 24 km, bij laag water. En omgaan schijnt er bij te horen…..

Na de victoria watervallen kwamen we terecht bij een camping van een Zambiaan genaamd Kennedy. Het was leuk kennis te maken. Het land dat hij tot camping had gemaakt was eerst van zijn ouders, ze verbouwden groente en fruit. Doordat de olifanten steeds alles stuk maakten wanneer ze er overheen liepen is hij ip daarvan een camping begonnen. Het hele huis heeft hij met materiaal uit het bos gemaakt want er was geen geld voor bouwmaterialen. Ze maken de palen en de rieten daken zelf. Ze zijn enorm handig. Hij vroeg ons om advies over hoe hij meer gasten kon krijgen. Hij vond dat het redelijk ging, vorig jaar had hij acht gasten gehad! Voor ons is dat moeilijk te begrijpen.

De zambiaanse dames lopen in lange rokken, overal te koop. Langs de weg verkopen ze houtskool, voor de mensen in de stad. De bermen en de grond steken ze in brand waardoor menig vangrail gesloopt wordt. Mensen vinden het geweldig om ons te zien. Soms staren de kinderen uren naar je. Een zuid afrikaans stel was de zonnegroet ( van yoga) aan het doen, de kinderen doen hun dan na. Ook gaan ze met je mee hardlopen. Ze hopen op wat lekkers, give me sweet……Honger hebben we niet gezien. Wel eentonig eten dat voornamelijk de basis maismeel heeft.

Morgen gaan we South Luanga Np in. Volgens de kenners het beste park van Afrika.

fotos volgen in het tweede bericht. Tot deel twee!

 

Botswana deel 2

De helikoptervlucht was een hele ervaring. Omdat ik wat hoogtevrees heb was ik wat angstig van te voren, maar het was één grote ontspannende reis. We vlogen 45 minuten over de Okavanga delta, en vanaf boven gezien beleef je het heel anders dan wanneer je met een auto door het park rijdt. Een prachtig landschap met veel water. Het water loopt vanuit de rivier die de grens tussen Botswana, Namibië en Zambia is tot aan de Kalahari woestijn. Het water doet er een half jaar over om van noord naar zuid te komen. Omdat er zoveel water is zijn er ook veel dieren. Ik denk dat Nederland er ongeveer zo uit heeft moeten zien voordat wij met de deltawerken en verstedelijking begonnen.

 

Het was een ervaring om nooit te vergeten…maar dat gaat ook lastig wanneer het zo indrukwekkend is.

Hierna zijn we naar Moremi en Chobe NP geweest. Vervelend is dat je veel geld moet betalen, maar goed e zijn er nu en kunnen dit dan moeilijk overslaan. De stemming daalde na twee dagen behoorlijk doordat we maar geen ” Katachtige” dieren zagen. Op het einde werd dit goedgemaakt….Zie bijgevoegde foto’s.

Het moment dat we de kuipaard zagen was heel bijzonder. Leeuwen zijn redelijk te spotten in de parken maar een luipaard veel minder. We stonden met 12 auto s te kijken en hij liep op ons af om de weg over te steken. Klom daarna in een boom in drie sprongen…spectaculair. Op het einde van de dag renden er twee wilde honden langs onze auto en zagen we nog een luipaard. Daarnaast ontelbaar veel olifanten, buffels, giraffen, aniloopsoorten en zebra’s. een nacht lagen we vlak langs een rivier met een nijlpaard op een aantal meter. S nachts mken ze erg veel lawaai, dus veel wakker geweest. Hyena’s die een rondje over de camping doen om te kijken of er nog left overs zijn. Olifant op 15 meter afstand die onverstoorbaar dooreet. Ik had verwacht veel angstiger te zijn voor de dieren, maar bijzonder is dat alles zo natuurlijk gaat. Zij laten jou met rust zolang je niet in hun weg gaat zitten is er niets aan de hand. Na de parken zijn we met twee Italianen opgetrokken. We kamen op een camping terecht met een waterhole waar de olifanten vlakbij kwamen drinken. Er ws een terras gebouwd en een bunker waar je in on zodat je vlakbij ze was. s Nachts schijnt er een leeuw naast onze tent geslapen te hebben die wij nooit hebben gezien. De campingwacht vertelde dit aan ons. En dan te weten dat we al lange tijd op zoek zijn naar een leeuw haha. Maar  de volgende dag krijg je dan toch wat je wilt…..een mannetjesleeuw en vrouwtjesleeuw die liggen te paren…..

Onderweg nog vrienden met zuid afrikanen gemaakt. Zij zaten vast in het zand en hebben ze er uit gelierd. Dolgelukkig waren ze, waarna we al hun bier en 7 kilo vlees kregen. De vrouwen waren zo klaar met kamperen dat ze naar een luxe lodge gingen…… Het vlees hebben we maar aan mensen gegeven die het echt nodig hadden.

We ontmoeten veel mensen, de laatste tijd met name uit Zimbabwe die ons op weg helpen. We wisselend contactgegevens uit en de mensen nodigen ons uit om bij ze te slapen of parken met ze te bekijken etc. Erg gastvrij allemaal. Verhalen over roadblocks en om moeten kopen van mensen doen nu ook de ronde. De een heeft slechte ervaring de andere juist weer erg goede. We repareren de auto iig zo dat we alles er op hebben wat vlg de mensen moet ( reflecterende stickers, stickers met left hand drive, twee gevarendriehoeken en de gevarenhesjes). Maar we zijn bang dat ze toch wel iets zullen vinden. We gaan het beleven, maar tot nu toe kennen we alleen de gastvrije prachtige wilde dierenkant van Afrika die zo mooi en natuurlijk is dat er geen angst is. We genieten vol op. Op dit moment voor drie dagen terug in het mooie Namibië om alles op orde te brengen, Schoonmaken, was, auto en papieren op orde. Zelf even bijkomen van alle mooie indrukken en dan trekken we een nieuw land: Zambia in. Wordt vervolgt…….

De foto’s volgen weer apart….er is nog wel steeds angst voor uitval van de wifi  :-)