Doorreis Tanzania, de B-8

Van een goede wifi verbinding moet je gebruik maken. E we lopen al wat achter dus nog een verhaal. Daarnaast wil ik ook alle lezers bedanken die ons volgen. Het is leuk de reacties van jullie te lezen en op deze manier de band met vrienden en Nederland te houden.

Nadat we de vulkaan hadden gedaan zijn we de volgende ochtend met zeer stijve beentjes vertrokken richting Tanzania. Onderweg nog wat brood en andere boodschapjes gehaald. Je leert de landen ook kennen op het gebied wat er te krijgen is en het brood in Tanzania is niet lekker. Ze stoppen er suiker in.

De grens was een nieuwe ervaring. Normaal gaat het smoothly maar nu niet. We hadden al een visus en stonden in de rij om een stempel te halen om binnen te mogen. Dit duurde ongeveer 45 minuten. Toen het onze beurt was vroeg de man op een agressieve manier in welke landen we allemaal waren geweest. Hij had het paspoort al doorgebladerd en alle visa al gezien dus we vonden dit een wat domme vraag. Maar we antwoorden netjes, Kenia, Oeganda, Rwanda, Congo………en ja dat mocht dus niet. Congo hoort natuurlijk niet bij oost Afrika en dan mag je daar niet in, als je je oude visum wilt gebruiken. We kregen geen idee waarom niet, “it is the rule” was het logische antwoord. We kregen de opdracht een nieuw visum te kopen en weggebonjourd, uit de rij………dus toen werden wij boos.  Nico:  ” I WANT TO TALK TO THE MANAGER”. En zo een lange mzungu waren ze wel een beetje bang voor dus binnen 2 minuten zaten we in et kantoor van de manager. Om een lang verhaal kort te houden, het schijnt “the law” te zijn en daar konden we het mee doen. Ok doe dan maar het goedkoopste visum wat je hebt. Dit werd 30 dollar voor een transit visum. Wee gingen natuurlijk niet opnieuw in de rij staan dus vroegen deze man of hij dat dan ff voor ons regelde. En dat deed hij keurig………

Toen de B-8 op. De foto’s spreken voor zich. Soms modderig wanneer het had geregend. We zijn veel vrachtwagens tegengekomen die of stuk waren of vast kwamen te zitten. Altijd even een praatje. We hadden geluk, voor onze landcruiser was er altijd ene gaatje waar we er langs konden. We hebben een aantal nachten wild gekampeerd langs de weg maar ook nog prachtige plekjes aangedaan. Een Noor had een camping gebouwd met een private beach waar we heerlijk genoten hebben van ons eigen strandje. Een andere nacht stonden we op een camping waar enorm veel nijlpaarden in de rivier lagen. Nico heeft eindelijk zijn foto kunnen schieten van eentje met zijn bek open, en zelfs twee die aan het schoonzwemmen waren……

In het gastenboek kwamen we de namen van vrienden tegen die we eerder ontmoet hadden, dan ist weer een kleine wereld.

We zijn nog een nationaal park doorgereden ( dan ist gratis als je de doorgaande weg neemt) waar boom klimmende leeuwen zouden zijn. Helaas niet gezien. Wel de Rotschild giraffe, die een ander patroon van vlekken heeft. We eindigden Tanzania waar we het land drie maanden geleden binnenkwamen, op dezelfde camping. Een goede afsluiter zodat we weer nieuwe avonturen tegemoet kunnen gaan in Malawi.

Foto’s volgen later….zo goed is de wifi nu ook weer niet  :-)

 

 

3 reacties op “Doorreis Tanzania, de B-8

  1. Ik geniet van jullie mooie avonturen en foto’s. Veel plezier samen. Groet collega Kees

  2. Beste Joska en Nico,

    lees jullie belevenissen met veel plezier. Hier in Wommels enkele dagen ijzel gehad dus wat dat betreft missen jullie niets.

    Groet van Folkert en Thea

  3. Leuk verhaal weer.
    Maar suikerbrood dat kunnen ze alleen in Friesland maken, dat blijkt maar weer.

Reacties zijn gesloten.