Malawi deel 1

De eerste ervaring met Malawi was niet zo positief. De grens verliep voorspoedig. Sinds 1 oktober was het visum wel van gratis naar 75 dollar gegaan, maar dat gun je één van de armste landen van de wereld wel.  Het was erg warm in de middag. Pinnen lukte de eerste keren niet totdat we begrepen dat het maximale bedrag 40.000 kwacha was. Dit staat gelijk aan 57 euro. We moesten weer ff wennen aan de nieuwe prijzen. Een sim kaart 50 cent en de kapper 45 cent…..Geen wonder dat ze er niet rijk worden zou je kunnen denken. Helaas werkt het alleen zo simpel niet. Nadat we het pinnen onder de knie hadden de tar road op om een camping te vinden. EN wij zouden Nico en Joska niet zijn als we na de grens een boete krijgen. We dachten het dorp uit te zijn dus harder te kunnen rijden dan 50, maar dit was nog niet zo. Waar die dan wel ophield was ook niet duidelijk. Ervaring had ons geleerd door hoog van de toren te blazen en te roepen om een kalibreerrapport en bewijs dat het onze auto was vaak helpt om er onder uit te komen. Helaas werkt Malawi volgens de regels en was alles keurig in orde, met foto en kalibreerrapport erbij. Dus tja, daar kwamen we echt niet onder uit. Omgerekend 9 euro kwijt.

We hebben een aantal dagen aan het meer gestaan op verschillende plaatsen. Het kerstdiner bestond uit salade en een broodje hamburger…..gezien dat we dat lange tijd niet hadden kunnen kopen was dat een genot! Met zelf droge witte wijn.

Na alle warmte en vochtigheid aan het meer wilden we weer ff wat kou en zijn we de bergen ingegaan. Een  prachtige camping “the mushroom farm” met fantastisch uitzicht en eten deed ons goed.

De mensen zijn erg vriendelijk, het lijkt er wel op hoe armer hoe vriendelijker. We hebben nog een nacht bij medelanders doorgebracht die al jaren in Malawi wonen en veel goed doen voor de mensen daar. Onze vriend Siebren had onderdelen naar deze mensen opgestuurd voor onze benzine kooktoestel die we daar oppikten  Ze waren duidelijk in hun mening, geven helpt nix, je moet het uit de mensen zelf laten komen zodat ze zich kunnen ontwikkelen wanneer ze dit zouden willen. Bizar was ook om te horen dat er idd honger is. De reden hiervoor is de droogte maar ook de niet veranderbaarheid van de bevolking. Op de vraag waarom ze geen cassave verbouwen naast de mais ( wat veel minder droogtegevoelig is dus ervoor zorgt dat er geen honger is) zegt men…”nee we doen alleen mais want dat hebben we altijd gedaan”  Dit is wel erg moeilijk om te begrijpen.

Verademing zijn de prijzen voor de nationale parken wanneer je uit de vorige landen komt. Voor 20 dollar kun je er 24 uur rondtoeven, dus we zijn naar het Nyika plateau gegaan. Hier hebben we voor het eerst de Roan antilope gezien.  Een prachtig dier. Kamperen in het park moest 30 dollar kosten dus dit hebben we maar wild gedaan op een uitzichtpunt. Je merkt dat naarmate je langer reist je steeds wat brutaler wordt…..Angst dat het niet mag is er, maar hoe moesten we dat weten. Wanneer iemand komt controleren dan praten we ons er wel weer op een of andere manier uit.

 

2 reacties op “Malawi deel 1

  1. Hee, mooi verhaal weer en de foto’s zijn weer erg mooi! En wat zijn jullie al lang op reis ondertussen, maar voor jullie zal de tijd waarschijnlijk wel snel gaan. Heel veel plezier met jullie verdere reis! Benieuwd naar de volgende avonturen :)

  2. Lieve jos
    Vol trots lees ik je verhalen!! Trots op jou en Nico en super mooi om jullie avontuur en droom zo een beetje mee te maken! Je plaatjes zijn schitterend!!
    Wat een mooi avontuur! Elke keer als ik mail ontvang verheug ik mij weer! Mooi dat jullie mij deze delen van de wereld een beetje mee laten maken!
    Heel veel liefs Mir XX

Reacties zijn gesloten.