Malawi, op 4x 4 tocht met medelanders

Na de kerst onmoetten we Roel en Susanne, een stel uit Nederland die sinds oktober aan het overlanden zijn.  Via Daan en Lotte die nu weer in Nederland zijn hadden we contact via Facebook gekregen, en besloten elkaar in ieder geval te ontmoeten om informatie uit te wisselen.

Het werden een gezellige tien dagen met als topper oud en nieuw. Dit was er één om nooit te vergeten.

We reden naar elkaar toe, zij  kwamen van zuid en wij van noord en hadden een gezellige avond. Albie een Duitse man die al vanaf april 2014 alleen reist was in hun gezelschap. De volgende dag hingen we eerst wat rond maar uiteindelijk besloten we de bossen in te trekken. Susanne is reisleidster van oorsprong, heeft veel in het buitenland gewerkt waaronder China, en had een paadje uitgezocht wat mooi was om te rijden. We hebben wild gekampeerd en BBQ sinds tijden. Hierna weer terug naar lake Malawi waar we de laatste nachten door zouden brengen omdat zij verder moesten naar het noorden en wij naar het zuiden. Inmiddels had Nico de band gemaakt met drie proppen erin zodat we in ieder geval één reservewiel weer hadden. Een prachtig plekje bij een zuid Afrikaanse aan het meer bleven we twee nachtjes. De tweede ochtend wakker worden bleken onze buren de tent al in te hebben gepakt!! Wij vragen of ze haast hadden. Wat bleek, er had nogal een harde wind gewaaid en het was gaan regenen waardoor hun tent begon te lekken. Ze hebben alles dichtgeklapt en midden in de nacht hun auto van binnen omgebouwd tot bed…..en wij hadden niets gemerkt van dit alles.

Nico en ik besloten nog wat langer met hun op te trekken omdat he terg goed klikte en het heerlijk was om weer Nederlands te praten en met mensen te zijn die je direct snappen omdat je uit dezelfde cultuur komt.

Oudejaarsdag waren we 40 km van de kust en wilden graag het nieuwjaar in luiden aan lake Malawi. Er zou een weggetje dwars over steken door de bush. Volgens de lodge waar we gevraagd hadden was dit te doen…..de weg heette Johns road, omdat John uit polen deze weg had vrijgehouden omdat hij er aan woont. Na 25 km kwamen we idd bij zijn huis, en nog wat andere huisjes. John zelf was er niet. De mensen die er woonden spraken geen goed Engels, maar ze wisten ons wel duidelijk te maken dat we niet verder moesten gaan want er was geen brug.

Nou dat zien we nog wel, we hebben al vaker iets gehoord wat niet zo bleek te zijn en anders lieren we er toch ff doorheen?  Onder het motto “eerst zien en dan geloven” gingen we verder………De weg werd steeds meer begroeid, er kwam een man uit het niets aan en die zei dat er idd al drie jar geen auto s langs meer waren geweest omdat er een brug was die kapot was…..De man hielp ons door voor de auto uit te lopen door het hoge gras en de kleine boompjes naar beneden te buigen……en het werd donkerder en donkerder….maar we waren er bijna, riep hij al een uur…..

Ineens een grote dikke boomstam waarop de man riep…jullie kunnen niet verder….We bekeken de situatie en besloten de lier er aan te doen en de overdwars liggende boom op deze maner weg te trekken, dan moest er genoeg ruimte zijn om er langs…

De man wist niet wat hij zag  ” incredible machine” riep hij. Nog nooit een lier gezien logischerwijs dus dit was nieuw voor hem…..in het donker bleven we maar kleine boompjes omkappen totdat we een huisje links zagen dat verlaten was. We hadden geen idee waar we waren door de duisternis maar in die overwoekerde tuin van het verlaten huisje hebben we overnacht, na toestemming gevraagd te hebben van de chief, want vlakbij bleken toch weer gewoon mensen te wonen…Het was gelukt tot 12 uur op te blijven, maar daarna wisten we niet hoe snel we in bed moesten komen.

De volgende ochtend al snel visite van de chief en na een uurtje volgden de vrouwen van het dorp. Ze spraken geen engels en leefden echt in de bush. De rivier bleek te diep. Loodrecht twee meter naar beneden en na 4 meter weer twee meter omhoog….dat vonden we wat te gortig voor ons huis op wielen. Dit konden we hem niet aandoen. De man die ons gister zo geholpen had praatte als “brugman” ( leuk woordgrapje), om ons een brug te laten bouwen. Het hoefde maar $15 te kostten. We hebben met ons vieren overelgt en schatten in dat twee dagen waarschijnlijk 4 worden op zn afrikaans en dat we zolang nie tin de rimboe en hitte wilden staan. Uiteindleijk zijn we de hele route weer teruggereden en in he tlicht ziet het er toch anders uit dna in het donker. Nu weten we iig waar we langs hebben gereden. Probleem alleen was dat de bomen de andere kant opgebogen moesten worden ter bescherming van de onderkant van de auto, dus Suus en ik met bijl voorop om de boompjes te verwijderen. Het was een oud en nieuw om nooit te vergeten.

Na nog een plensbui in de heuvels gehad te hebben waarbij het glibberig werd zijn we na vier uurtje weer veilig aangekomen op de asfaltweg….1 januari en naar de supermarkt om heerlijk in te slaan en van alles te kopen waar je zin aan had. Veel dronken dropjes op de weg maakten dat we de aandacht er goed bij moesten houden maar uiteindelijk een heerlijke hete douche en een nacht slapen en we waren er weer.

We hebben Albie, de Duitse man weer opgezocht en een aantal dagen aan het meer gestaan op weer een prachtige plek. Een avond verse vis gegeten, wat tegenviel, maar de gezelligheid was top. Hierna de volgende dag afscheid genomen waarna we weer samen verder naar het zuiden trokken. We zijn de bergen nog even in geweest om wat koelte op te doen na het warme weer aan het meer.

We hebben wat klein onderhoud aan de auto laten doen en wilden via de ambassade van Mozambique een visum regelen. Toen dit erg ingewikkeld bleek hebben we de gok gewaagd en zijn naar de grens gereden wat geen enkel probleem bleek te zijn om daar een visum te bemachtigen. Nico had een open wondje in zijn nek waar we ons wat zorgen over begonnen te maken. We reden Mozambique in wat er direct toch heel anders uit zag. Doel was de oversteek naar Zimbabwe te maken. Er waren terrasjes, iedereen was vriendelijk en men sprak Portugees……Wordt vervolgt…

 

1 reactie op “Malawi, op 4x 4 tocht met medelanders

Reacties zijn gesloten.