Rwanda 5 tot 15 december.

Lange tijd de blog niet bij kunnen werken maar allereerst de allerbeste wensen voor 2016 en dat je dromen uit mogen komen.

We waren gebleven bij Rwanda. We voelen ons ervaren reizigers tegenwoordig dus grensovergangen verlopen zonder stress. Als we niet weten hoe het moet dan loop ik naar iemand in uniform, zet mijn vriendelijkste gezichtje op en vraag onderdanig waar toch die immigratie is…..op die manier wil iedereen je wel helpen en heb je geen “mannetje” nodig. Ook geld wisselen is easy….we hebben de geld wissel app op de i pad….dus dan weten de mannen die met zijn 5 en om je heen staan dat ze je niet kunnen besodemieteren.

Wat direct opviel nadat we de grens gepasseerd hadden was dat het er schoon is. WE zagen vrouwen grassprietjes planten ( 1 voor 1) de straat vegen en sommige mensen waren wat moderner gekleed. Het land bestaat uit enorm veel heuvels en theeplantages. We zeiden tegen elkaar dat de slavernij niet meer bestaat maar goed als je geen keus hebt en het geld nodig hebt om te moeten overleven sta je dus de hele dag thee te plukken, of de straat te vegen of grassprietjes te planten. Maar elke keer krijg je weer een grote glimlach als je langs rijdt. Ik denk dat veel mensen ook denken dat we een hulporganisatie zijn. Deze scheuren in grote witte landcruisers rond.Veel mensen springen in de berm, zelfs met fietsen volgeladen met bananen of houtskool. Alsof wij ze zullen overrijden. Van galant heid in het verkeer heeft men hier nog niet gehoord. De sterkste wint.

We vragen ons ook steeds meer af wie er nu beter wordt van deze hulporganisaties…..De mensen die er werken in ieder geval. En de Toyota dealer helemaal :-). Maar of de inwoners er hier zelf beter van worden van die afhankelijkheid.

Ook hier worden jonge kinderen gebruikt in het familiesysteem om water te halen, hout te halen en de baby s op de rug te nemen. De moeders zijn dan aan het werk.

Kigale, de hoofdstad van Rwanda is weer een moderne westerse wereld. Het verschil tussen platteland en steden is enorm. Bizar is om daar rond te rijden en te bedenken dat in 1994 de slachting van een miljoen mensen in dit land plaatsvond. Als je naar een 50 jarige kijkt weet je dat hij dit mee heeft gemaakt en denk je , hoe moet dit toch zijn om daar mee te leven. De gruwelijke verhalen hadden we gehoord en om dit in beeld te zien in de musea hadden we geen behoefte aan. We besloten dan ook dit niet te doen.  Dus we konden weer alle boodschappen halen en heerlijke espresso en cappuccino drinken. Rwanda is klein. De dagen voordat we de vulkaan op zijn gegaan hebben we doorgebracht in een hostel op loopafstand met de grens van Congo. Een ouderwetse villa, met een prachtige tuin waar we in konden staan. Rwanda kent weinig campings, vaak hebben we in tuinen van hotels/ backpackers gestaan waar we een sleutel van een kamer kregen zodat we konden douchen. Elke dag een ontbijtje en gezelligheid van andere reizigers. Wat zwemmen, de auto weer op orde maken van binnen en de was doen brachten ons door deze dagen heen. Een lekkere relaxte tijd voor we de vulkaan op gingen………

 

2 reacties op “Rwanda 5 tot 15 december.

  1. Jullie zijn al echte globetrotters!! Was weer leuk om te lezen en ook voor jullie natuurlijk een fantastisch 2016!!! En…. nog 3 maanden dan kunnen we weer samen naar de sauna Jos, ik kijk er nu al naar uit!!! :-)

  2. Hoi Nico en Joska,

    Dank je wel voor jullie goede wensen. Ik wens jullie ook een heel goed en gelukkig 2016 en hoop dat jullie nog veel moois zullen zien en beleven.
    ik kijk in ieder geval in weer naar het volgende blog uit.

    liefs, Anny

Reacties zijn gesloten.