Zuid Afrika deel 2

Alsof deze reis niet mag eindigen gaan de laatste weken dingen mis…..Of is het dat alles zo voorspoedig is gelopen en dat we daardoor toch nog wat pech tegen moeten komen. Men zegt wel eens als je eenmaal in een negatieve vibe zit is het moeilijk om daar weer uit te komen. Of is het dat je alleen nog maar de moeilijke dingen ziet, omdat deze zo opvallen omdat je ze lange tijd niet hebt gehad?

Het begon eigenlijk met de infectie die Nico opliep in Malawi. Maar dankzij deze infectie hebben we er wel twee hele goede vrienden bij gekregen, Andy en Hailey uit Harare. En een kijkje kunnen nemen in hoe het leven nu echt is als je als welgestelde blanke in Harare leeft.

De auto begon mankementen te vertonen. Eerst de banden die logischerwijs wel eens op raken en nodig aan vervanging toe waren. We hebben ze tot het laatst afgereden om daarna met twee versleten en kleinere banden nog drie dagen lang door het Kruger park te trekken hopende dat deze het  houden. Opluchting was er mijnerzijds dan ook toen we vier spiksplinter nieuwe stoere bandjes onder de auto kregen in Nelspruit. En wat een service, Alles stond klaar en binnen een half uurtje stonden we weer buiten. Dan merk je dat je weer in een westers land bent ipv de Toyota dealers in Malawi die niet anders konden dan een 55.000 km beurt rekenen voor alleen wat rubbertjes in een stang persen…..en het normaal vinden om je een uur te laten wachten.

Het vergt aanpassing, reizen. Je leert je niet meer druk maken. Je leert dat als je naar de kust rijdt en het dan twee dagen regent je gewoon weer iets anders gaat doen. Die vrijheid heb je nu eenmaal. Als ze iets hier niet willen vragen we het wel ergens anders.

Maar soms  wordt het lastig. Zeven maanden door Afrika trekken zorgt ervoor dat je gewend raakt aan dat er niets meer logisch is. Je ziet mensen kilometers lopen met water op hun hoofd terwijl jij de kraan op de camping 3 minuten aan moet laten staan om er achter te komen waar het warme water uit komt ( als dat er is).  Je ziet armoede maar het lijkt niemand iets te schelen. Een bedelende jongen bij de benzinepomp geef je een banaan waarna deze teleurgesteld is. Hij bedelde namelijk om geld zodat hij een hamburger bij de fastfoodketen kan halen binnenin de benzinepomp.

Met de nieuwe bandjes trokken we Swaziland in wat we 7 jaar terug eerder ook ontdekt hadden. Deze keer zag het er toch heel anders uit. En toch waren er herkenningspunten. OP een backpackerscamping kwam ineens een Nederlandse landrover aangewaaid. Jasper en Stephanie waren sinds november onderweg en hadden doordat de as scheurde al hele operaties met de auto moeten uitvoeren, vlak na vertrek in Namibië. Wat een doorzetters. Twee gezellige avonden weer Nederlands kunnen spreken en de wereldproblematiek doornemen was heerlijk. Ze rijden naar het noorden om uiteindelijk weer in Nederland aan te komen.

De volgende dag startte de motor niet….accuproblemen? Gelukkig hielp onze duaal startte waarbij de Nico met een druk op de knop beide accu s aan elkaar kan koppelen. De volgende dag opnieuw dit probleem. Nu moest de mini booster er aan te pas komen die gelukkig volgeladen was. De accu doormeten gaf echter geen problemen aan……zo proberen we nu al aantal dagen achter t probleem te komen. Maar nu start hij weer gewoon. Tenzij je twee dagen ergens blijft staan.  Nico druk met de mannen thuis in conclaaf via de Messenger, nog dank daarvoor mannen! Een accuoplader gekocht en verlengsnoer….zo redden we ons iig altijd. Want stroom is weer overal.

Verder waaide de schragen van de luifel stuk door een ineens de kop opstekende wind op het moment dat we hem uitklapten……de stemming werd er niet beter op, maar gelukkig waren deze ook weer aan te schaffen. O ja, en de I pad was uit de daktent gevallen. Op het plafond van de daktent zit een net waar we de kleding altijd achter stoppen, daaronder zat de i pad. Dus toen ik de kleding wegtrok viel de i pad mee naar beneden. Nu is dat geen probleem maar toevallig had ik die dag mijn deurtje niet aan de onderkant dicht en stonden we ook nog op beton wat we nooit staan….je raadt het al……stuk. En de verzekering moet natuurlijk alle papieren om te bewijzen dat het wel echt is……daarmee klaar zijnde zeggen we die ook maar op.Goed vertrouwen is ook iets voor te zeggen toch?

Nou goed ondanks alle pech hebben we nog fantastisch mooie dingen beleeft. Drakensberg weer doorheen gereden, naar Joburg en Pilanesberg park geweest waar we zo op het einde van de 10 maanden de mannetjesleeuw eens goed van dichtbij hebben kunnen zien. De kust weer opgezocht en heerlijke gezwommen in het ijskoude water. Een mooie plek aan de kust vinden is lastig maar hij is lang en we hebben nog drie weken……….We zijn verwend, met alle moois dat we hebben gezien en gedaan en alle plaatsen waar we hebben gestaan. Ik appte een foto naar mijn zusje om haar het uitzicht te laten zien in Malawi een keertje.. Ze zei wouw das fantastisch. En ik zei maar dis normaal , dit zien we hier elke dag………Ze zie je zult het je straks realiseren als je weer in Nederland bent en ik moet haar gelijk geven. IN zuid Afrika realiseren we ons al hoe vrij we waren….. :-)

We volgen de kust naar Kaapstad en doen wat uitstapjes naar het binnenland en vliegen op 2 april weer terug naar Nederland.

7 reacties op “Zuid Afrika deel 2

  1. Mooie foto’s en verhalen. Wat gaat de tijd dan snel. Geniet nog van de laatste dagen in Afrika, voor je t weet ben je weer aan het werk. Misschien tot op Terschelling!

  2. Wat een pech… maar altijd positief blijven!! Jullie zullen het nog missen…. Geniet nog even van de laatste weekjes! XXX

  3. Joska en Nico, nog een paar fijne weken gewenst! En genieten van jullie vrijheid.
    Bedankt voor jullie prachtige verhalen en foto’s. Heb hier geweldig van genoten!

  4. de foto’s gezien en je verhaal weer met veel genoegen gelezen. nog ongedwongen laatste weken toegewenst vanuit wommels. folkert

  5. wat is tijd? een jaar is eigenlijk ook weer snel voorbij. Ik hoop dat jullie nog zullen genieten van de laatste weken. Voor ons geen Zuid-Afrika dit jaar maar de keuze is gevalen op Australie/NieuwZeeland maar verlangen moet je koesteren dus wie weet zal ik ooit nog eens zien wat jullie nu hebben vastgelegd op de mooie foto’s. Hoop je na terugkeer weer te zien.

  6. Weer een mooi verslag, wij hopen dat jullie nog een paar mooie weken hebben en dan het (normale) leven weer op nemen. geniet nog even alle goeds.
    Jan & Baukje

Reacties zijn gesloten.