Zuid Afrika deel 2

Alsof deze reis niet mag eindigen gaan de laatste weken dingen mis…..Of is het dat alles zo voorspoedig is gelopen en dat we daardoor toch nog wat pech tegen moeten komen. Men zegt wel eens als je eenmaal in een negatieve vibe zit is het moeilijk om daar weer uit te komen. Of is het dat je alleen nog maar de moeilijke dingen ziet, omdat deze zo opvallen omdat je ze lange tijd niet hebt gehad?

Het begon eigenlijk met de infectie die Nico opliep in Malawi. Maar dankzij deze infectie hebben we er wel twee hele goede vrienden bij gekregen, Andy en Hailey uit Harare. En een kijkje kunnen nemen in hoe het leven nu echt is als je als welgestelde blanke in Harare leeft.

De auto begon mankementen te vertonen. Eerst de banden die logischerwijs wel eens op raken en nodig aan vervanging toe waren. We hebben ze tot het laatst afgereden om daarna met twee versleten en kleinere banden nog drie dagen lang door het Kruger park te trekken hopende dat deze het  houden. Opluchting was er mijnerzijds dan ook toen we vier spiksplinter nieuwe stoere bandjes onder de auto kregen in Nelspruit. En wat een service, Alles stond klaar en binnen een half uurtje stonden we weer buiten. Dan merk je dat je weer in een westers land bent ipv de Toyota dealers in Malawi die niet anders konden dan een 55.000 km beurt rekenen voor alleen wat rubbertjes in een stang persen…..en het normaal vinden om je een uur te laten wachten.

Het vergt aanpassing, reizen. Je leert je niet meer druk maken. Je leert dat als je naar de kust rijdt en het dan twee dagen regent je gewoon weer iets anders gaat doen. Die vrijheid heb je nu eenmaal. Als ze iets hier niet willen vragen we het wel ergens anders.

Maar soms  wordt het lastig. Zeven maanden door Afrika trekken zorgt ervoor dat je gewend raakt aan dat er niets meer logisch is. Je ziet mensen kilometers lopen met water op hun hoofd terwijl jij de kraan op de camping 3 minuten aan moet laten staan om er achter te komen waar het warme water uit komt ( als dat er is).  Je ziet armoede maar het lijkt niemand iets te schelen. Een bedelende jongen bij de benzinepomp geef je een banaan waarna deze teleurgesteld is. Hij bedelde namelijk om geld zodat hij een hamburger bij de fastfoodketen kan halen binnenin de benzinepomp.

Met de nieuwe bandjes trokken we Swaziland in wat we 7 jaar terug eerder ook ontdekt hadden. Deze keer zag het er toch heel anders uit. En toch waren er herkenningspunten. OP een backpackerscamping kwam ineens een Nederlandse landrover aangewaaid. Jasper en Stephanie waren sinds november onderweg en hadden doordat de as scheurde al hele operaties met de auto moeten uitvoeren, vlak na vertrek in Namibië. Wat een doorzetters. Twee gezellige avonden weer Nederlands kunnen spreken en de wereldproblematiek doornemen was heerlijk. Ze rijden naar het noorden om uiteindelijk weer in Nederland aan te komen.

De volgende dag startte de motor niet….accuproblemen? Gelukkig hielp onze duaal startte waarbij de Nico met een druk op de knop beide accu s aan elkaar kan koppelen. De volgende dag opnieuw dit probleem. Nu moest de mini booster er aan te pas komen die gelukkig volgeladen was. De accu doormeten gaf echter geen problemen aan……zo proberen we nu al aantal dagen achter t probleem te komen. Maar nu start hij weer gewoon. Tenzij je twee dagen ergens blijft staan.  Nico druk met de mannen thuis in conclaaf via de Messenger, nog dank daarvoor mannen! Een accuoplader gekocht en verlengsnoer….zo redden we ons iig altijd. Want stroom is weer overal.

Verder waaide de schragen van de luifel stuk door een ineens de kop opstekende wind op het moment dat we hem uitklapten……de stemming werd er niet beter op, maar gelukkig waren deze ook weer aan te schaffen. O ja, en de I pad was uit de daktent gevallen. Op het plafond van de daktent zit een net waar we de kleding altijd achter stoppen, daaronder zat de i pad. Dus toen ik de kleding wegtrok viel de i pad mee naar beneden. Nu is dat geen probleem maar toevallig had ik die dag mijn deurtje niet aan de onderkant dicht en stonden we ook nog op beton wat we nooit staan….je raadt het al……stuk. En de verzekering moet natuurlijk alle papieren om te bewijzen dat het wel echt is……daarmee klaar zijnde zeggen we die ook maar op.Goed vertrouwen is ook iets voor te zeggen toch?

Nou goed ondanks alle pech hebben we nog fantastisch mooie dingen beleeft. Drakensberg weer doorheen gereden, naar Joburg en Pilanesberg park geweest waar we zo op het einde van de 10 maanden de mannetjesleeuw eens goed van dichtbij hebben kunnen zien. De kust weer opgezocht en heerlijke gezwommen in het ijskoude water. Een mooie plek aan de kust vinden is lastig maar hij is lang en we hebben nog drie weken……….We zijn verwend, met alle moois dat we hebben gezien en gedaan en alle plaatsen waar we hebben gestaan. Ik appte een foto naar mijn zusje om haar het uitzicht te laten zien in Malawi een keertje.. Ze zei wouw das fantastisch. En ik zei maar dis normaal , dit zien we hier elke dag………Ze zie je zult het je straks realiseren als je weer in Nederland bent en ik moet haar gelijk geven. IN zuid Afrika realiseren we ons al hoe vrij we waren….. :-)

We volgen de kust naar Kaapstad en doen wat uitstapjes naar het binnenland en vliegen op 2 april weer terug naar Nederland.

De dieren van Kruger National Park

Hieronder de dieren die we in 5 dagen hebben gespot toen we van noord naar zuid door Kruger heenreden. Het is half zo groot als Nederland. 350 km lang en op zijn breedst 60 km.

Alleen maar prachtige foto s van de mooiste dieren. Wij hebben ervan genoten. ik hoop jullie ook.

Start Zuid Afrika.

We zijn na Zimbabwe weer terug in Zuid Afrika. Alles gaat nu wel erg snel. We zijn in 5 dagen door het Kruger park naar beneden gereden. We hebben gemerkt dat de banden na 30.000 km, waarvan  80 % gravel op zijn. We reden de een na de ander lek. Dus na Kruger hebben we eerst 4 nieuwe banden gekocht. Bande wisselen in een wildpark is niet echt prettig.  Het voelt gek om hier weer terug te zijn. We hoeven niet meer na te denken over eten want alles is weer te verkrijgen voor een erg schappelijk prijsje nu de rand zo laag staat. Het is alsof je weg bent geweest voor een lange tijd en nu weer in de wereld terugkomt die je kent. Overal zijn ook weer wc s en om het land staan weer hekken. De ruigheid van de natuur mis je dan wel. Kruger park is een goede plek om de dieren te spotten, maar het is vreemd om op asfalt te rijden in een wildpark……het voelt als luxe safari. Overal is weer warm water, schone wc s,douches en zwembaden. Geen stof meer in de auto.

Veel geleerd, veel bijzondere mensen ontmoet, en nu nog een laatste paar weekjes hier.  We zullen nog wel door Swaziland rijden. De mensen van thuis mis je. Maar verder bevalt dit leven goed.

De laatste plaatjes van Zimbabwe, een prachtig maar helaas vervallen land waardoor je er makkelijk kunt wildkamperen….alle nadeel heeft zn voordeel :-)

DSC_9590 DSC_9597 DSC_9607 DSC_9611